Bar’am – Voor een mooi uitzicht op het Israëlisch-Libanese grensgebied moet een groep van twintig Nederlandse journalisten een kort, maar pittig heuveltje bedwingen. Military area, no entry, waarschuwt een groen bordje.  

De kale top bevindt zich even buiten kibboets Bar’am. Verderop naar het noorden ligt Maroun al-Ras, net over de grens met Libanon. Beide dorpen werden zwaar getroffen tijdens de Libanonoorlog in de zomer van 2006, waarin het tot een openlijk treffen kwam tussen het Israëlische leger en de terreurbeweging Hezbollah. Nog niet zo heel lang geleden was het het uiterste noorden van Israël paradijselijk mooi, maar vooral heel vruchtbaar. Daar is weinig meer van over.

Sinds de oorlog in 2006 heeft Israël op zijn eigen grondgebied een streng bewaakte bufferzone gecreëerd. ”Niks werkt beter dan een goed paar ogen en een gezond stel hersenen”, zegt Elliot Chodoff, majoor in het leger en vandaag onze gids. “Geen satellieten, geen radar, geen drones en ook camera´s kunnen daar niet tegenop.”

Er is geen enkele reden om gerust te gaan slapen. “Hezbollah regeert in de dorpen in Zuid-Libanon en werkt aan een wapenarsenal van 200.000 raketten. En die zullen ook daadwerkelijk worden ingezet.” De raketten reiken naar alle waarschijnlijkheid tot Berzheba in de Negev-woestijn.

Chodoff, een autoriteit op het gebied van militaire en politieke strategie, is een krachtige vijftiger met een grijze maar volle haarbos. Hij is casual gekleed in polo en spijkerbroek. Op z’n hoofd een keppeltje en in zijn hand een flesje water. Chodoff geldt als een echte ijzervreter. Aan oneliners en stevige uitspraken geen gebrek, deze ochtend. Na elke zin neemt ‘ie een korte pauze. ‘Okay?’, vraagt ‘ie aan de groep journalisten Hebben jullie het allemaal goed begrepen? Soms zet hij zijn stevige woorden kracht bij door het ontbloten van een indrukwekkende rij witte tanden.

De laatste negen jaar is het relatief rustig in het gebied op de grens van Israël en Libanon, maar dat kan elk moment veranderen. “De vraag is niet of hier ooit weer een oorlog uitbreekt, maar wanneer.”

Chodoff dient als hoofdofficier aan de ‘Population Behaviour and Information Unit of the Northern Region’, een reserve-onderdeel van het Thuisfront Commando. Hij is een veelgevraagd spreker en publicist. Niet alleen in Israël, maar vooral in kringen van de invloedrijke Amerikaanse lobbybeweging Christians United for Israel wordt hij geadoreerd.

Hezbollah wordt gesteund door Iran, het land dat door Israël ten diepste wordt gewantrouwd. Er is absoluut geen fiducie in de atoomdeal die Amerika en vijf andere grootmachten hebben gesloten met het islamitische land.

Er is voor Chodoff geen twijfel over de intentie van Iran: wipe out Israël of the map, Israël moet van de kaart worden geveegd. “Ik heb er geen vertrouwen in dat Iran zich aan de afspraken van het atoomakkoord zal houden. Iran is irrationeel, maar wel voorspelbaar irrationeel. Dat maakt mijn werk als militair analist er een stuk eenvoudiger op. Het is beter om de dreigementen van je tegenstander serieus te nemen dan te vertrouwen op de beloften van je vrienden.”

Door het afschaffen van de sancties zal Iran zijn invloed in de regio versterken, zo is de vrees in Israël. Het land van de ayatollahs zal zich meer en meer gaan bemoeien met interne aangelegenheden van andere landen en zal ook in staat zijn om terreurbewegingen van voldoende financiële middelen te voorzien.

De dreiging in het noorden is veel en veel groter dan de raketaanvallen vanuit Gaza door Hamas, denkt Chodoff. “De strijd die wij in de zomer van 2014 tegen Hamas hebben gevoerd was een luxe-oorlog. Elke dag konden we beslissen: gaan we bombarderen of gaan we praten over een wapenstilstand? Maar het was kinderspel in vergelijking met de situatie in het noorden van Israël. Die strijd zal van een gans andere orde zijn. De Palestijnen zijn nooit een bedreiging geweest voor het voortbestaan van Israël. Maar dat zijn Hezbolla en Iran wel.”

Komt er ooit een eind aan deze ellende, wordt gevraagd door één van de journalisten vanuit Nederland. “Als de Messias komt”, zegt Chodoff. “Als de Messias terugkomt”, vult één van de deelnemers aan.

Dick Aanen, juli 2015